آنالیز فیزیکی و شیمیایی چای به چه صورت است؟

۱۸ دی ۱۴۰۱ ۱۰:۵۷:۳۸ ق.ظ

چای بعد از آب یکی از قدیمی ترین و مفیدترین و پرمصرفترین نوشیدنی ها در جهان است.

عطر، طعم و رنگ چای به اجزای سازنده شیمیایی آن در نتیجه کیفیت برگ سبز و فراوری اصولی آن وابسته است.کافئین، رطوبت، عصاره آبی، فیبر خام، مواد معدنی یا خاکستر از جمله فاکتورهای مهم کیفی هستند که در تشخیص کیفیت چای هستند. که با آنالیز فیزیکی شیمیایی قابل اندازه گیری هستند.

اولین چیزی که از چای به ذهن می رسد کافئین آن است. کافئین یکی از اجزای مهم چای است که در تست چشایی چای نقش مهمی دارد و به عنوان یک موضوع مهم برای ارزیابی چای تلقی میشود. مقدار کافئین طبق استاندارد ایران در چای خشک حداقل 2  باید باشد. میزان کافئین در چای سیاه به عواملی مانند فصل برداشت و موقعیت جغرافیایی تغییر می کند.

فیبر خام یکی دیگر از عوامل مهم تعیین کیفیت چای است و بخش بزرگی از مواد نامحلول چای را تشکیل می دهد. مقدار بالای فیبر در محصول نتیجه بی دقتی در برداشت یزگ سبز چای است که در طی آن ساقه همراه برگ چای برداشت می شود. مطابق استاندارد ملی ایران مقدار فیبر خام نباید از 16.5 بیشتر شود.

رطوبت چای پس از خشک شدن باید بین 3 الی 8  باشد رطوبت کمتر از 3 به معنی خشک کردن بیش از حد چای و بالاتر از آن به معنی خشک نشدن اصولی آن است. رطوبت بالا موجب ادامه پیدا کردن اکسیداسیون پس از پایان تولید شده و باعث افت کیفیت چای اعم از طعم و رنگ می گردد.

عصاره آبی چای به ترکیبات محلول چای در آب گفته می شود و دربرگیرنده ترکیبات فنولیک، آلکالوئیدها، قندها، آمینواسیدها و بسیاری مواد محلول از قبیل مواد معدنی و رنگدانه ها می باشند. ترکیبات فنولیک که اهمیت زیادی در ایجاد خواص کیفی چای دارند، مهمترین بخش عصاره آبی را تشکیل می دهند. عصاره آبی  چای سیاه طبق استاندارد حداقل 30 می باشد.

مقدار خاکستر در چای نشان دهنده مقدار مواد معدنی آن است و در صورتی که مقدار خاکستر کل در آنالیز شیمیایی بین 4 تا 8 باشد به معنی تعادل قابل قبولی از مواد معدنی وجود دارد و نشانه کیفیت چای است.